NieuwsHUKAs

Al jaren twijfelde ik over een second opinion. Niet omdat ik mijn dermatoloog niet vertrouw, maar omdat het mij verstandig leek als een (nog meer) gespecialiseerde arts ook eens kritisch naar mijn huid kijkt. Je wil namelijk niet dat ‘dat ene plekje’ over het hoofd gezien wordt.

Ik heb het lang uitgesteld omdat ik tevreden ben over mijn eigen dermatoloog. Maar gezien de basaalcelcarcinomen elkaar nu redelijk snel achter elkaar hebben opgevolgd in mijn gezicht, vond ik dit het juiste moment er toch eens achteraan te gaan. In eerste instantie was het idee een second opinion aan te vragen, maar ik wilde ook een overstap overwegen.

Eerst heb ik de verzekering gebeld en overlegd wat mijn opties zijn. Iedereen in Nederland kan een second opinion aanvragen. De medewerker van de zorgverzekering vertelde me dat het AVL in Amsterdam bij hun uit het systeem rolde als gespecialiseerd centrum voor huidkanker.

Tijdens de afspraak bij de dermatoloog bracht ik ter sprake dat ik een second opinion wil. Dit was een week voor ik Mohs’ chirurgie kreeg. De dermatoloog stemde er mee in en vertelde te begrijpen dat ik gezien mijn jonge leeftijd een second opinion wilde. Ze ging een verwijsbrief opstellen. Nog geen twee weken later werd ik al gebeld door het AVL. De afspraak werd gepland en mijn gegevens werden doorgenomen.

Mijn gedachten gingen heen en weer. Is mijn situatie wel 'serieus' genoeg voor een second opinion? Heb ik hier goed aan gedaan? Waarvoor ga ik eigenlijk? Wat moet ik vragen? Hoe moet ik me voorbereiden? Wat kan ik verwachten?

Ik ben voor mezelf gaan opschrijven wat ik tijdens de afspraak wilde bespreken. Vragen over mijn huidige behandeling, wat mijn mogelijkheden zijn, of ze (nieuwe) tips hebben voor het voorkomen van huidkanker, waar zij wetenschappelijk onderzoek naar doen, maar vooral wat zij meer te bieden hebben dan een streekziekenhuis.

Twee weken later was het gesprek daar. Eerst werden mijn gegevens nog eens doorgenomen. Vervolgens werd ik bij de dermatoloog geroepen. Ik kreeg een andere arts dan gepland. Op zich maakt dit niet uit, maar achteraf heb ik me wel afgevraagd of het mogelijk verschil gemaakt zou hebben.

Nogmaals namen we mijn gegevens door. Zoals de medicatie die ik gebruik en mijn familie geschiedenis met (huid)kanker. Maar ook gaf ik aanvulling op de diagnoses en ingrepen. O.a. dat de nodulaire BCC dieper was gegroeid dan verwacht, en juist de twee sprieterige BCC's al na één Mohs ronde weg waren (normaliter groeit de sprieterige variant agressiever dan de nodulaire).

Ik heb mijn onzekerheid uitgesproken, dat ik het lastig vind te lezen dat artsen mij 'gerust stellen'. Voor mij persoonlijk klinkt dat alsof ze dan meer met mijn mentale welzijn bezig zijn, dan het echt kritisch bekijken van mijn huid. 

Vervolgens heeft ze heel mijn huid nagekeken en haar mening gegeven. Daarna werd er nog ruim de tijd genomen om mijn andere vragen te beantwoorden. Zo vertelde ze binnenkort een nieuw apparaat te krijgen, die een skinmap maakt. Een foto van je hele lichaam, om zo de volgende foto’s te kunnen vergelijken en vroegtijdig huidkanker op te kunnen sporen. Dit zou voor mij persoonlijk het grootste pluspunt zijn om een eventuele overstap te overwegen.

Verder doen ze vooral wetenschappelijk onderzoek naar uitgezaaid melanoom. Ik kreeg dan ook niet het gevoel dat ze echt gericht zijn op non-melanoom huidkanker. Wel gaan ze kijken of ik in aanmerking kom voor een genetisch onderzoek gezien mijn jonge leeftijd. Over 3 weken laten ze me dit telefonisch weten.

Uiteindelijk kreeg ik te horen dat ik nog niet direct hoefde te beslissen over een eventuele overstap. Op de site van mijn verzekering had ik gelezen dat een second opinion anders werkt. Namelijk dat die arts een advies geeft aan mijn eigen arts, en afhankelijk wat mijn arts daarmee wil, ik altijd nog een keuze kan maken om over te stappen.

Echter legden ze bij het AVL uit dat zij mij sowieso bellen over een eventueel genetisch onderzoek. Daarna mag ik een afspraak inplannen over een half jaar. Voor die tijd moet ik beslissen of ik de overstap wil maken, of bij mijn eigen ziekenhuis blijf (en dus de afspraak af zeg). Dit vind ik wel prettig, want dan kan ik alles nog eens rustig overdenken.

Ik ben blij dat ik deze second opinion heb gedaan. Ik heb weer wat meer informatie verkregen. Ik ben er nog niet over uit of ik ook daadwerkelijk de overstap wil maken. Want eigenlijk ben ik heel tevreden over mijn dermatoloog. Aan de andere kant blijf ik wel zoeken naar die persoon die echt het gesprek met me aangaat, die verder onderzoek doet naar deze diagnoses en vooral geïnteresseerd is in mijn casus.